Przewodnik Pielgrzyma

download

TRÓJCO PRZENAJŚWIĘTSZA, UWIELBIAM CIĘ ZE CZCIĄ NAJGŁĘBSZĄ

OBJAWIENIA ANIOŁA

Trzy objawienia Anioła pastuszkom w 1916 roku były przygotowaniem do objawień Matki Boskiej rok później. Pierwsze objawienie wydarzyło się na wiosnę 1916 roku w Loca do Cabeço; drugie objawienie, w lecie tego samego roku, miało miejsce koło studni zwanej Arneiro, obok domu Łucji; trzecie objawienie, na jesieni, było znowu w Loca do Cabeço. W pierwszym roku przygotowania do obchodów stulecia objawień nasza uwaga skupia się na orędziu przekazanym przez Anioła. Podczas przemierzania zaproponowanej poniżej trasy, zachęcamy do przyjęcia postawy adoracji. Droga prowadzi do miejsc objawień Anioła, do których nawiedzenia jesteśmy zaproszeni, nie jako turyści, ale jako pielgrzymi.
Trasę tę można przejść indywidualnie lub w grupie. Jeśli pielgrzymujemy w grupie to jeden z jej członków może w każdym miejscu przypominać wydarzenie, czytając na głos tekst ze „Wspomnień Siostry Łucji”; potem wszyscy wspólnie odmawiają zaproponowaną modlitwę. W ostatnim z nawiedzanych miejsc – kaplicy Najświętszego Sakramentu w Sanktuarium, aby uszanować panującą w tym miejscu ciszę, tekst należy odczytać przed wejściem, a modlitwa powinna być wyłącznie prywatna.

Trasa:

1. Droga Krzyżowa w Valinhos
Podążam Drogą Miłości. Poprzez tajemnice Męki, Śmierci i Zmartwychwstania, doświadczenie Drogi Krzyżowej przyniosło nam Zbawienie w Jezusie Chrystusie.

2. Kalwaria węgierska (kaplica św. Stefana)
W milczeniu idę do Loca do Cabeço. Przygotowuję się do spotkania z miejscem pierwszego objawienia Anioła.

3. Loca do Cabeço
Wspomnienie pierwszego objawienia Anioła

Wspomnienie

Wiosną 1916 roku troje pastuszków pasło swoje stado niedaleko miejsca zwanego Loca do Cabeço. Podczas zabawy zobaczyli, że zbliża się do nich postać, którą siostra Łucja opisuje jako „młodzieńca 14. czy 15. letniego, bielszego od śniegu, prześwietlonego promieniami słonecznymi, był przeźroczysty jak kryształ. A był bardzo piękny.” Siostra Łucja opowiada:
„Zbliżywszy się do nas powiedział:
- Nie bójcie się, jestem Aniołem Pokoju, módlcie się razem ze mną.
I uklęknąwszy pochylił głowę, aż do ziemi i kazał nam powtórzyć trzy razy te słowa:
- O mój Boże, wierzę w Ciebie, uwielbiam Cię, ufam Tobie i kocham Cię. Proszę, byś przebaczył tym, którzy nie wierzą, Ciebie nie uwielbiają, nie ufają Tobie i nie kochają Ciebie.
Potem wstając rzekł:
- Módlcie się w ten sposób! Serca Jezusa i Maryi słuchają uważnie waszych słów i próśb.
Te słowa wyryły się w naszej pamięci tak, że nigdy ich nie zapomnieliśmy. Odtąd padaliśmy często na ziemię i modliliśmy się słowami Anioła, aż do znużenia.”

Siostra Łucja, Drugie Wspomnienie, 1937

Modlitwa

W postawie adoracji – na stojąco lub na kolanach, w głębokim pokłonie – modlę się, tak jak nauczał Anioł:
O mój Boże, wierzę w Ciebie, uwielbiam Cię, ufam Tobie i kocham Cię.
Proszę, byś przebaczył tym, którzy nie wierzą, Ciebie nie uwielbiają, nie ufają Tobie i nie kochają Ciebie.
(3 razy)

Udaję się do miejsca drugiego objawienia – do studni zwanej Arneiro obok domu Łucji. Nawiedzając te miejsca tak ściśle związane z trojgiem pastuszków, którzy tu odmawiali różaniec, modlę się w tajemnicach radosnych rozważając wydarzenia z dzieciństwa Jezusa Chrystusa.

4. Studnia zwana Arneiro
Wspomnienie drugiego objawienia Anioła

Wspomnienie

Siostra Łucja opowiada:
„Po dłuższym czasie, pewnego letniego dnia, gdyśmy spędzali w domu przerwę obiadową, bawiliśmy się przy studni, którą mieli moi rodzice na podwórku, a którą nazywaliśmy Arneiro […]. Nagle zobaczyliśmy obok nas tę samą postać Anioła, jak mi się wydawało. Przemówił:
- Co robicie? Módlcie się, módlcie się wiele. Najświętsze Serca Jezusa i Maryi chcą wam okazać miłosierdzie. Ofiarujcie zawsze Bogu Najwyższemu wasze modlitwy i ofiary.
- Jak mamy pełnić ofiary? – zapytałam.
- Ze wszystkiego, co możecie składajcie Bogu ofiary, jako akt zadośćuczynienia za grzechy, którymi jest obrażany oraz za nawrócenie grzeszników. Ściągniecie w ten sposób pokój na waszą Ojczyznę. Ja jestem jej Aniołem Stróżem, Aniołem Portugalii. Przede wszystkim przyjmujcie i znoście z poddaniem cierpienia, które Bóg wam ześle.”

       Siostra Łucja, Drugie Wspomnienie, 1937

Modlitwa

W postawie adoracji – na stojąco lub na kolanach, w głębokim pokłonie – modlę się:

O mój Boże, wierzę w Ciebie, uwielbiam Cię, ufam Tobie i kocham Cię. Proszę, byś przebaczył tym, którzy nie wierzą, Ciebie nie uwielbiają, nie ufają Tobie i nie kochają Ciebie.

Mój Boże, wierzę, że jesteś jedynym Bogiem prawdziwym, Stworzycielem wszystkiego, co istnieje, jedynym Panem Niebios i ziemi, jedynym godnym by Mu służono, by Go uwielbiano i kochano. Ponieważ wierzę, że wszystkie Twoje dobra nadejdą, uwielbiam Cię i pokładam w Tobie nadzieję, oddaję się w Twoje Ojcowskie ramiona i ufam w Twoją miłość, bo jesteś moim Zbawicielem. Kocham Cię, gdyż jesteś jedynym godnym mej miłości i pragnę odpłacić Ci tą samą miłością, którą Ty mnie kochasz.

Udaję się do Sanktuarium tą samą drogą, którą wiele razy przemierzali Franciszek, Hiacynta i Łucja idąc Cova da Iria. Podążam za ich przykładem i odmawiam różaniec, rozważając życie Chrystusa w tajemnicach światła i chwalebnych.

5. Atrium przed kaplicą Najświętszego Sakramentu

(Galilea Apostołów św. Piotra i św. Pawła, w podziemiach kościoła Trójcy Przenajświętszej)

Wspomnienie trzeciego objawienia Anioła

Wspomnienie

Trzecie objawienie miało miejsce w Loca do Cabeço. Siostra Łucja opowiada:

„Jak tylko tam przyszliśmy, na klęczkach i z twarzami pochylonymi ku ziemi zaczęliśmy powtarzać modlitwę Anioła: O mój Boże, wierzę w Ciebie, uwielbiam Cię, ufam Tobie, kocham Cię itd. Nie wiem ile razy powtórzyliśmy tę modlitwę, kiedy zauważyliśmy jakiś nadzwyczajny blask nad nami. Wyprostowaliśmy się, żeby popatrzeć, co się dzieje i zobaczyliśmy Anioła trzymającego w lewej ręce kielich; nad kielichem unosiła się święta Hostia, z której spływały krople krwi do kielicha. Nagle kielich z Hostią zawisł w powietrzu. Anioł klęknął przy nas i kazał nam powtórzyć trzy razy:
- Trójco Przenajświętsza, Ojcze, Synu i Duchu Święty, ofiaruję Wam Najdroższe Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa, obecnego na wszystkich ołtarzach świata jako zadośćuczynienie za zniewagi, świętokradztwa i obojętności, którymi jest obrażany. Przez niezmierzone zasługi Przenajświętszego Serca i za przyczyną Niepokalanego Serca Maryi błagam o nawrócenie biednych grzeszników.
Następnie Anioł podniósł się z klęczek, wziął do swoich rąk kielich i Hostię. Hostię św. dał mi, a Krew z kielicha rozdzielił między Hiacyntę i Franciszka, mówiąc równocześnie:
- Przyjmijcie Ciało i pijcie Krew Jezusa Chrystusa, tak strasznie znieważanego przez niewdzięcznych ludzi, pokutujcie za ich grzechy i pocieszajcie Boga waszego.
I ponownie uklęknąwszy powtórzył z nami trzy razy tę samą modlitwę: O Trójco Przenajświętsza… i zniknął. Myśmy pozostawali nadal na klęczkach powtarzając wciąż te same słowa. Gdyśmy się podnieśli, spostrzegliśmy, że był już wieczór i czas powrotu do domu.”

Siostra Łucja, Drugie Wspomnienie, 1937

Wchodzę do kaplicy Najświętszego Sakramentu i przed Jezusem Chrystusem obecnym w Eucharystii modlę się w ciszy (5 do 10 minut).

Modlitwa

W postawie adoracji – na stojąco lub na kolanach, w głębokim pokłonie – modlę się:

O mój Boże, wierzę w Ciebie, uwielbiam Cię, ufam Tobie i kocham Cię. Proszę, byś przebaczył tym, którzy nie wierzą, Ciebie nie uwielbiają, nie ufają Tobie i nie kochają Ciebie.
(3 razy)

Trójco Przenajświętsza, Ojcze, Synu i Duchu Święty, ofiaruję Wam Najdroższe Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa, obecnego na wszystkich ołtarzach świata jako zadośćuczynienie za zniewagi, świętokradztwa i obojętności, którymi jest obrażany. Przez niezmierzone zasługi Przenajświętszego Serca i za przyczyną Niepokalanego Serca Maryi błagam o nawrócenie biednych grzeszników.

Wychodząc z kaplicy, moją modlitwę napisaną na części przeznaczonej do oderwania zostawiam w wyznaczonym do tego miejscu.